Kierownik podmiotu leczniczego to osoba albo organ, który wykonuje prawa i obowiązki podmiotu wynikające z ustawy o działalności leczniczej. W spółce kapitałowej jest nim zarząd, w pozostałych podmiotach osoba uprawniona do kierowania podmiotem i jego reprezentowania, a w samodzielnym publicznym zakładzie opieki zdrowotnej (SPZOZ) osoba, z którą podmiot tworzący nawiązał stosunek pracy albo zawarł umowę cywilnoprawną i która musi spełnić ustawowe wymogi kwalifikacyjne. Na kierownika przepisy przenoszą konkretne zadania: ustala regulamin organizacyjny, odpowiada za monitoring, prowadzi wewnętrzny system jakości w placówce z umową z NFZ i podejmuje działania przeciw zakażeniom. Kilka ustaw przewiduje sankcje wymierzane bezpośrednio jemu, w tym kary pieniężne nakładane decyzją wojewody albo organu prowadzącego rejestr podmiotów wykonujących działalność leczniczą.
Podstawą jest ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. 2026 poz. 156 ze zm.), zwana dalej ustawą o działalności leczniczej, opisana szerzej we wpisie o ustawie o działalności leczniczej. Obowiązki kierownika wynikają także z ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (t.j. Dz.U. 2024 poz. 581 ze zm.), zwanej dalej ustawą o prawach pacjenta. Inne wynikają z ustawy z dnia 16 czerwca 2023 r. o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta (Dz.U. 2023 poz. 1692 ze zm.), zwanej dalej ustawą o jakości, oraz z ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz.U. 2025 poz. 1675 ze zm.), zwanej dalej ustawą o zakażeniach.
Kto jest kierownikiem podmiotu leczniczego?
Ustawa o działalności leczniczej definiuje kierownika przez odesłanie do formy prawnej podmiotu. Ilekroć ustawa mówi o kierowniku bez bliższego określenia, rozumie się przez to także zarząd spółki kapitałowej, a w przypadku innych podmiotów wykonujących działalność leczniczą osobę uprawnioną do kierowania tymi podmiotami i ich reprezentowania na zewnątrz, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej (art. 2 ust. 2 pkt 1). Podmiotem leczniczym może być przedsiębiorca w każdej formie przewidzianej dla działalności gospodarczej oraz SPZOZ (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2), a prawa i obowiązki określone ustawą wykonuje kierownik podmiotu, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 4 ust. 2).
W spółce z ograniczoną odpowiedzialnością albo w spółce akcyjnej prowadzącej przychodnię lub szpital kierownikiem w rozumieniu ustawy jest więc zarząd. Spółka może powierzyć bieżące kierowanie placówką dyrektorowi medycznemu albo menedżerowi, ale skoro ustawa obejmuje pojęciem kierownika „także zarząd”, takie rozwiązanie organizacyjne nie zwalnia zarządu z obowiązków, które ustawa wiąże z kierownikiem. U przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną i w spółce osobowej kierownikiem jest osoba uprawniona do kierowania podmiotem i reprezentowania go na zewnątrz.
W SPZOZ i innych podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami kierownik ponosi odpowiedzialność za zarządzanie podmiotem (art. 46 ust. 1). Podmiot tworzący nawiązuje z nim stosunek pracy na podstawie powołania lub umowy o pracę albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną (art. 46 ust. 3), a po odwołaniu kierownika albo w innym przypadku nieobsadzenia stanowiska wyznacza do pełnienia obowiązków zastępcę albo innego pracownika spełniającego wymogi ustawowe albo zatrudnia w tym celu inną osobę je spełniającą, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy (art. 46 ust. 3a).
Jakie wymagania musi spełniać kierownik SPZOZ?
Kierownikiem podmiotu leczniczego niebędącego przedsiębiorcą może być osoba, która posiada wykształcenie wyższe, wiedzę i doświadczenie dające rękojmię prawidłowego wykonywania obowiązków kierownika, co najmniej pięcioletni staż pracy na stanowisku kierowniczym albo ukończone studia podyplomowe na kierunku zarządzanie i co najmniej trzyletni staż pracy, i która nie została prawomocnie skazana za przestępstwo popełnione umyślnie (art. 46 ust. 2). Wymogu stażu pracy (pięcioletniego albo trzyletniego po studiach podyplomowych z zarządzania) nie stosuje się do kierownika podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą dla osób pozbawionych wolności (art. 46 ust. 4).
Na stanowisko kierownika przeprowadza się konkurs, który ogłasza podmiot tworzący (art. 49 ust. 1 pkt 1 i ust. 2), a z wybranym kandydatem nawiązuje się stosunek pracy albo zawiera umowę cywilnoprawną na 6 lat, z możliwością przedłużenia do 8 lat, jeżeli do osiągnięcia wieku emerytalnego brakuje mu nie więcej niż 2 lata (art. 49 ust. 6). Kierownik nie może podejmować innego zatrudnienia bez wyrażonej na piśmie zgody podmiotu tworzącego (art. 47 ust. 3).
Ustawa nie wymaga, aby kierownik SPZOZ był lekarzem. Przewiduje natomiast konkurs na stanowisko zastępcy kierownika, gdy kierownik nie jest lekarzem (art. 49 ust. 1 pkt 2). Kierownik wykonujący zawód medyczny może udzielać świadczeń zdrowotnych, jeżeli umowa z podmiotem tworzącym przewiduje taką możliwość i określa warunki ich udzielania, w tym wymiar czasu pracy (art. 47 ust. 1).
Wymogi z art. 46 ust. 2 dotyczą wyłącznie podmiotów niebędących przedsiębiorcami. Ustawa o działalności leczniczej nie stawia wymogów kwalifikacyjnych zarządowi spółki ani przedsiębiorcy prowadzącemu placówkę, choć wymagania wobec osób kierujących poszczególnymi komórkami mogą wynikać z przepisów szczególnych dla danego rodzaju działalności i z umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia (NFZ).
Jakie obowiązki ustawy nakładają na kierownika?
Regulamin organizacyjny, który określa sposób i warunki udzielania świadczeń nieuregulowane w ustawie lub statucie, ustala kierownik (art. 23 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej); obowiązek ten nie obejmuje części praktyk zawodowych, jeżeli nie prowadzą monitoringu pomieszczeń (art. 23 ust. 2). Zakres regulaminu omawia wpis o regulaminie organizacyjnym podmiotu leczniczego. Kierownik może określić w regulaminie sposób obserwacji pomieszczeń za pomocą monitoringu i odpowiada za wykorzystywanie monitoringu zgodnie z przepisami prawa (art. 23a ust. 1 i 1a), o czym szerzej we wpisie o monitoringu w placówce medycznej. W podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą, w tym w SPZOZ, kierownik ustala także wysokość opłat za świadczenia udzielane osobom innym niż uprawnione do świadczeń finansowanych ze środków publicznych, uwzględniając rzeczywiste koszty ich udzielenia (art. 45 w związku z art. 44).
Podmiot, który ma umowę z NFZ, musi posiadać wewnętrzny system zarządzania jakością i bezpieczeństwem, składający się z zasad, procedur, metod oraz opisów stanowisk pracy, w celu zapobieżenia zdarzeniom niepożądanym (art. 18 ust. 1 ustawy o jakości). Osobą odpowiedzialną za prowadzenie tego systemu jest kierownik w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej, a do jego zadań należą analiza przyczyn źródłowych zdarzenia niepożądanego, zapewnianie zasobów i informacji niezbędnych do monitorowania jakości i bezpieczeństwa świadczeń oraz opracowywanie dokumentów systemu (art. 19 ust. 1 i 2). System należało utworzyć do 30 czerwca 2024 r. (art. 61). Jego elementy i powiązanie z monitorowaniem zgodności opisuje wpis o monitorowaniu zgodności w szpitalu.
Kierownicy podmiotów leczniczych są obowiązani do podejmowania działań zapobiegających szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych, w tym oceny ryzyka, monitorowania czynników alarmowych, opracowania i nadzoru nad procedurami, w tym dekontaminacji, oraz kontroli wewnętrznej, a także do prowadzenia dokumentacji tych działań (art. 11 ust. 1 i 2 oraz art. 12 ust. 1 ustawy o zakażeniach). W szpitalu kierownik wdraża ponadto system zapobiegania i zwalczania zakażeń szpitalnych (art. 14 ust. 1). Sposób, w jaki sanepid sprawdza te obowiązki, przedstawia wpis o kontroli sanepidu w placówce medycznej.
Obowiązek wprowadzenia standardów ochrony małoletnich ma organ zarządzający placówką medyczną, do której uczęszczają albo w której przebywają lub mogą przebywać małoletni (art. 22b pkt 1 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich, t.j. Dz.U. 2026 poz. 110 ze zm., zwanej dalej ustawą o ochronie małoletnich). Przed nawiązaniem stosunku pracy albo dopuszczeniem osoby do działalności związanej z leczeniem małoletnich pracodawca lub inny organizator sprawdza, czy jej dane są zamieszczone w Rejestrze z dostępem ograniczonym lub w Rejestrze osób, w stosunku do których Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15 wydała postanowienie o wpisie w Rejestrze (art. 21 ust. 1 i 2). Treść standardów omawia wpis o standardach ochrony małoletnich w placówce medycznej.
Obowiązek prowadzenia, przechowywania i udostępniania dokumentacji medycznej oraz zapewnienia ochrony zawartych w niej danych ustawa o prawach pacjenta nakłada na podmiot udzielający świadczeń (art. 24 ust. 1). W praktyce wykonanie tego obowiązku organizuje kierownik: osoby wykonujące czynności pomocnicze przy udzielaniu świadczeń i obsługujące system teleinformatyczny przetwarzają dane z dokumentacji na podstawie upoważnienia administratora danych (art. 24 ust. 2 pkt 2), a administratorem jest podmiot, który ustala cele i sposoby przetwarzania (art. 4 pkt 7 RODO). Praktyczne obowiązki opisują wpisy o RODO w placówce medycznej i o wycieku danych w placówce medycznej. Kierownik może też utworzyć stanowisko pełnomocnika do spraw praw pacjenta, który w zakresie swoich zadań podlega mu bezpośrednio (art. 40a ust. 1 i 5 ustawy o prawach pacjenta).
W kontroli organu prowadzącego rejestr protokół podpisuje kierownik, który przed podpisaniem może zgłosić umotywowane zastrzeżenia co do faktów, a w terminie 7 dni od otrzymania protokołu ma prawo wnieść zastrzeżenia co do sposobu przeprowadzenia czynności i ustaleń protokołu (art. 112 ust. 2, 3 i 6 ustawy o działalności leczniczej). W kontroli prowadzonej przez ministra właściwego do spraw zdrowia (art. 118 i art. 119) albo przez podmiot tworzący (art. 121 ust. 3) kierownik podmiotu leczniczego jest obowiązany niezwłocznie przedstawiać żądane dokumenty, zapewnić terminowe udzielanie wyjaśnień przez pracowników i warunki do sprawnego przeprowadzenia kontroli (art. 122 ust. 3). Kontrolę Funduszu omawia wpis o kontroli NFZ w podmiocie leczniczym.
Za co kierownik odpowiada osobiście?
Wiele kar przewidzianych w ustawach o ochronie zdrowia nakłada się na podmiot, a nie na kierownika. Karę za niezgłoszenie zmiany danych w rejestrze organ może nałożyć na podmiot wykonujący działalność leczniczą (art. 107 ust. 2 ustawy o działalności leczniczej), karę do 50 000 zł za nieprzekazanie dokumentów Rzecznikowi Praw Pacjenta nakłada się na podmiot, do którego skierowano żądanie (art. 69 ustawy o prawach pacjenta), a administracyjne kary za naruszenie RODO dotyczą administratora i podmiotu przetwarzającego (art. 83 RODO). Ustawy przewidują jednak kilka sankcji wymierzanych samemu kierownikowi.
| Sankcja | Kto nakłada i na kogo | Podstawa |
|---|---|---|
| kara pieniężna do trzykrotności miesięcznego wynagrodzenia za czasowe zaprzestanie działalności stacjonarnej i całodobowej bez zachowania trybu art. 34 (zgoda wojewody) | wojewoda, w drodze decyzji, na kierownika | art. 34 i art. 35 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej |
| kara pieniężna do trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia za niedopełnienie obowiązków wobec dokumentacji po zaprzestaniu działalności | organ prowadzący rejestr, na ostatniego kierownika, likwidatora albo syndyka | art. 69a ustawy o prawach pacjenta |
| upomnienie, nagana, kara pieniężna albo zakaz pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi | w postępowaniu w sprawie dyscypliny finansów publicznych, wobec kierownika SPZOZ | art. 4 ust. 1 pkt 2 i art. 31 ust. 1 ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych |
| areszt, ograniczenie wolności albo grzywna; przy niewprowadzeniu standardów grzywna albo nagana | sąd, wobec osoby, która dopuszcza do pracy bez sprawdzenia w rejestrach albo mimo wiedzy o wpisie lub skazaniu, albo nie wprowadza standardów | art. 23 ust. 2, art. 23a i art. 23b ustawy o ochronie małoletnich |
| grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności | sąd, wobec osoby, która przetwarza dane bez uprawnienia albo utrudnia kontrolę UODO | art. 107 i art. 108 ustawy o ochronie danych osobowych |
Kara z art. 35 ustawy o działalności leczniczej dotyczy podmiotu wykonującego stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, który w zakresie świadczeń finansowanych ze środków publicznych zaprzestaje czasowo działalności całkowicie albo częściowo bez zachowania trybu określonego w art. 34, w szczególności bez zgody wojewody (art. 34 ust. 1 i 2, art. 35 ust. 1). Wojewoda nakłada ją w drodze decyzji, której nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, w wysokości do trzykrotnego miesięcznego wynagrodzenia kierownika, wyliczonego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie 3 miesiące poprzedzające miesiąc nałożenia kary (art. 35 ust. 1); karę uiszcza się w terminie 14 dni od doręczenia decyzji, a na decyzję przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 35 ust. 2 i 6). Gdy zaprzestanie jest spowodowane siłą wyższą albo wynika z decyzji administracyjnej, kierownik informuje wojewodę w terminie 3 dni roboczych od zaistnienia okoliczności (art. 34 ust. 8).
Karę z art. 69a ustawy o prawach pacjenta, nakładaną na ostatniego kierownika po zaprzestaniu działalności, wraz z obowiązkami, których dotyczy, opisuje wpis o przechowywaniu dokumentacji medycznej.
W SPZOZ dochodzi odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. SPZOZ należy do sektora finansów publicznych (art. 9 pkt 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, t.j. Dz.U. 2026 poz. 1447), a kierownik jednostki odpowiada za całość jej gospodarki finansowej (art. 53 ust. 1). Kierownicy jednostek sektora podlegają odpowiedzialności z ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (t.j. Dz.U. 2025 poz. 1484), art. 4 ust. 1 pkt 2. Kara pieniężna wynosi od 0,25 do trzykrotności miesięcznego wynagrodzenia osoby odpowiedzialnej (art. 31 ust. 2). Niezależnie od tego podmiot tworzący, który stwierdzi niezgodne z prawem działania kierownika, wstrzymuje ich wykonanie i zobowiązuje go do ich zmiany lub cofnięcia, a jeżeli kierownik tego nie zrobi w wyznaczonym terminie, może rozwiązać z nim stosunek pracy albo umowę (art. 121 ust. 5 ustawy o działalności leczniczej).
Przepisy karne ustawy o ochronie małoletnich dotyczą osób fizycznych, w praktyce kierownika albo członków zarządu, którzy decydują o zatrudnieniu i odpowiadają za standardy. Za dopuszczenie osoby do pracy związanej z leczeniem małoletnich bez uzyskania informacji z rejestrów grozi kara aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 1000 zł (art. 23 ust. 2), a za dopuszczenie osoby, o której się wie, że jest w rejestrze albo została prawomocnie skazana za wskazane przestępstwa, kara tego samego rodzaju (art. 23a). Niewprowadzenie standardów przez osobę obowiązaną zagrożone jest grzywną do 250 zł albo naganą, a przy ponownym stwierdzeniu grzywną nie niższą niż 1000 zł (art. 23b). Dopuszczenie do pracy związanej z leczeniem małoletnich osoby, o której wiadomo, że ma orzeczony przez sąd zakaz zajmowania stanowisk, wykonywania zawodów albo działalności związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi, jest przestępstwem zagrożonym karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 (art. 23c).
Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz.U. 2019 poz. 1781 ze zm.) przewiduje odpowiedzialność karną każdego, kto przetwarza dane osobowe, choć ich przetwarzanie nie jest dopuszczalne albo nie jest do tego uprawniony; przy danych dotyczących zdrowia kara sięga 3 lat pozbawienia wolności (art. 107 ust. 1 i 2). Karą do 2 lat zagrożone jest udaremnianie lub utrudnianie kontroli przestrzegania przepisów o ochronie danych (art. 108 ust. 1). W SPZOZ administracyjna kara nakładana przez Prezesa UODO na podmiot wynosi do 100 000 zł (art. 102 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 9 pkt 10 ustawy o finansach publicznych). W pozostałych podmiotach górna granica zależy od rodzaju naruszonych przepisów i wynosi 10 000 000 euro (na przykład przy obowiązkach administratora z art. 25-39 RODO) albo 20 000 000 euro (na przykład przy podstawowych zasadach przetwarzania i prawach osób, których dane dotyczą), a w przypadku przedsiębiorstwa 2% albo 4% jego całkowitego rocznego światowego obrotu z poprzedniego roku obrotowego, jeżeli ta kwota jest wyższa (art. 83 ust. 4 i 5 RODO).
Jak odpowiada członek zarządu spółki prowadzącej placówkę?
Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada wobec spółki za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub postanowieniami umowy spółki, chyba że nie ponosi winy (art. 293 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych, t.j. Dz.U. 2024 poz. 18 ze zm., zwanej dalej k.s.h.). Jeżeli więc spółka zapłaci karę umowną NFZ, karę administracyjną albo odszkodowanie z powodu zaniedbań w obowiązkach, które ustawa przypisuje kierownikowi, spółka może dochodzić jej naprawienia od członka zarządu, wykazując szkodę wyrządzoną jego działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub umową spółki, a członek zarządu uniknie odpowiedzialności, jeżeli wykaże, że nie ponosi winy. Członek zarządu nie narusza obowiązku staranności, jeżeli postępując lojalnie wobec spółki, działa w granicach uzasadnionego ryzyka gospodarczego, w tym na podstawie informacji, analiz i opinii, które w danych okolicznościach powinny być uwzględnione przy starannej ocenie (art. 293 § 3 k.s.h.). Udokumentowane procedury i opinie ułatwiają wykazanie takiej staranności. W spółce akcyjnej te same zasady wyraża art. 483 § 1 i 3 k.s.h.
Wobec wierzycieli członkowie zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna (art. 299 § 1 k.s.h.). Członek zarządu może się od tej odpowiedzialności uwolnić, jeżeli wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym samym czasie wydano postanowienie o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo o zatwierdzeniu układu, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło nie z jego winy albo że wierzyciel nie poniósł szkody (art. 299 § 2 k.s.h.). Zmiana składu zarządu przy sprzedaży placówki wymaga więc także uporządkowania odpowiedzialności za okres sprzed transakcji, o czym mowa we wpisie o sprzedaży placówki medycznej.
Kiedy skorzystać z pomocy prawnika?
Pomoc prawnika przydaje się przy obejmowaniu funkcji kierownika albo zarządu w spółce medycznej, gdy trzeba ustalić, które obowiązki z ustaw o działalności leczniczej, o jakości, o zakażeniach i o ochronie małoletnich placówka już realizuje, a które wymagają wdrożenia albo aktualizacji. Przegląd regulaminu, systemu jakości, standardów i upoważnień do przetwarzania danych przed kontrolą albo przed wejściem inwestora ogranicza ryzyko kar nakładanych na kierownika i roszczeń spółki wobec zarządu. W razie pytań dotyczących obsługi prawnej podmiotów leczniczych zapraszam do kontaktu.
Najczęściej zadawane pytania
Kierownikiem w rozumieniu ustawy jest zarząd spółki. Ustawa o działalności leczniczej stanowi, że przez kierownika rozumie się także zarząd spółki kapitałowej (art. 2 ust. 2 pkt 1). Powierzenie bieżącego kierowania placówką dyrektorowi nie zwalnia zarządu z obowiązków, które ustawa wiąże z kierownikiem, skoro przepis obejmuje pojęciem kierownika także zarząd.
Ustawa o działalności leczniczej nie wymaga, aby kierownikiem SPZOZ albo członkiem zarządu spółki prowadzącej placówkę był lekarz. W SPZOZ, którego kierownik nie jest lekarzem, przeprowadza się konkurs na stanowisko zastępcy kierownika (art. 49 ust. 1 pkt 2).
Wykształcenie wyższe, wiedza i doświadczenie dające rękojmię prawidłowego wykonywania obowiązków, co najmniej pięcioletni staż na stanowisku kierowniczym albo studia podyplomowe z zarządzania i co najmniej trzyletni staż pracy oraz brak prawomocnego skazania za przestępstwo umyślne (art. 46 ust. 2 ustawy o działalności leczniczej). Kierownika wyłania się w konkursie ogłaszanym przez podmiot tworzący, a jeżeli w dwóch kolejnych konkursach nie wybrano kandydata, podmiot tworzący nawiązuje stosunek pracy albo zawiera umowę cywilnoprawną z osobą przez siebie wskazaną, po zasięgnięciu opinii komisji konkursowej (art. 49 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 4).
Wojewoda nakłada na kierownika karę do trzykrotności jego miesięcznego wynagrodzenia, gdy podmiot leczniczy wykonujący stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne czasowo zaprzestaje działalności finansowanej ze środków publicznych bez zachowania trybu z art. 34, w szczególności bez zgody wojewody (art. 35 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej). Organ prowadzący rejestr nakłada na ostatniego kierownika karę do trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia za niedopełnienie obowiązków wobec dokumentacji medycznej po zaprzestaniu działalności (art. 69a ustawy o prawach pacjenta).
Kierownik podmiotu w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej, czyli w spółce kapitałowej zarząd. Do jego zadań należą analiza przyczyn źródłowych zdarzeń niepożądanych, zapewnienie zasobów i informacji do monitorowania jakości i bezpieczeństwa świadczeń oraz opracowanie dokumentów systemu (art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o jakości).
Powiązane zagadnienia
- – Regulamin organizacyjny podmiotu leczniczego
- – Monitorowanie zgodności w szpitalu
- – Kontrola NFZ w podmiocie leczniczym
- – Standardy ochrony małoletnich w placówce medycznej
- – Przechowywanie dokumentacji medycznej
- – Ustawa o działalności leczniczej
Stan prawny na dzień 17 listopada 2026 r. Opracowanie: adw. dr Wojciech Rożdżeński, adwokat i doktor nauk prawnych, partner w kancelarii MBSK, specjalizacja prawo medyczne i farmaceutyczne.